Minęło 11 listopada — wspaniałe wydarzenie, będące jedynie zrywem nic nie znaczących dobrych intencji, porozumień ponad podziałami i tym podobnych polskich bajek.
Wspaniały patriotyczny zryw, będący jakby kontynuacją polskich powstań narodowych — które nie przyniosły niczego poza budowaniem wizerunku Polaków jako romantycznych, walecznych straceńców. I oczywiście wielu ofiar, których apogeum było powstanie warszawskie i rzeź ludności cywilnej: kilka tysięcy źle uzbrojonych powstańców i 200 tysięcy ofiar cywilnych. I jak zawsze , pojawia się wątek ukraiński — pacyfikacja powstania, w której brali udział ci wieczni mordercy.
Piłsudski na Kasztance? Jaki piękny widok. Nic, że to zwykły krwawy dyktator, którego awantura kijowska doprowadziła prawie do upadku młodego państwa, a on sam uciekł. Tylko dzięki generałowi Rozwadowskiemu i Matce Boskiej udało się pokonać czerwoną zarazę. Dyktator później Rozwadowskiego zniszczył, a cud nad Wisłą uznał, żeby umniejszyć rolę Sztabu Generalnego. Zwykły socjalistyczny tyran, któremu dziś wszyscy oddają cześć.
Za co? Za obóz koncentracyjny w Berezie Kartuskiej? Za bezsensowną politykę zagraniczną? Za najbardziej liberalną ustawę aborcyjną zaraz po sowieckiej?
Zresztą po co sięgać tak daleko. Niektórzy dziś są wielkimi krzewicielami wolności, a jeszcze niedawno promowali mordercze szczepionki, wykorzystując nawet własne matki do tego zbrodniczego celu. Wierzymy im — a jakże, jak by mogło być inaczej? Prędzej uznamy kłamstwo za prawdę, niż przyznamy się, że zostaliśmy oszukani.
Pozostają jeszcze różne media promujące zjawę z Medjugorje, fałszywe majaki Faustyny czy zacietrzewionego modernistę Wojtyłę. Oczywiście, to nie ma nic wspólnego ani z konserwatyzmem, ani z katolicyzmem, a więc i z wolnością.
Tak więc widok naprawdę romantyczny, budujący — ale nic nie wnoszący poza złudnymi nadziejami, bo jedynym efektem będzie zagłosowanie na masońskie zło zamiast na ulicznych gangsterów. Taka jest różnica między dwiema frakcjami politycznymi. Pozostają jeszcze nic nieznaczące opcje inne, które i tak są jedynie zaworami bezpieczeństwa całego systemu zła.
A więc ilu szło prawdziwych, realnie myślących Polaków? Dziesięciu? Na pewno nie więcej niż stu.
Spadek inteligencji jest tak szybki, że nie zdążymy znaleźć jego przyczyn, zanim całkiem nie zglupiejemy.
—
Arkadiusz Niewolski


Skomentuj