Lewicowa, skrajnie liberalna gazeta włoska obchodzi właśnie 50 rocznicę powstania – czyli pół wieku nieustannego ataku na wartości chrześcijańskie, rodzinę i zdrowy rozsądek. Chociaż „milczenie jest złotem”, to – jak od lat obserwujemy – rezydenci watykańscy uwielbiają wygłaszać swoje komunistyczno-postępowe poglądy.
Pochwały Leona XIV dla „La Repubblica,,
W liście gratulacyjnym docenił on m.in.:
– stały i pielęgnowany przez 50 lat kontakt z czytelnikami,
– uznanie wolności jako kryterium opisywania historii Włoch, świata i Kościoła,
– wskazanie gazety jako ważnego punktu obserwacji rzeczywistości, zakorzenionego w Rzymie – diecezji Papieża,
– pochwałę czytania rzeczywistości „z wolnością”,
– uznanie faktu, że gazeta przez pół wieku opowiadała historię Kościoła,
– podkreślenie znaczenia wolności prasy,
– pochwałę różnorodności opinii, punktów widzenia i kultur,
– akcent na transparentność i rzetelność w przekazie medialnym,
– uznanie roli gazety jako miejsca konfrontacji opinii, która – jeśli nie jest wroga – służy dobru wspólnemu,
– podkreślenie znaczenia dialogu jako drogi do pokoju,
– życzenie, aby gazeta nadal tworzyła komunikację wolną, dialogującą, ukierunkowaną na poszukiwanie prawdy i wolną od uprzedzeń.
Naprawdę jest czego gratulować, ponieważ jeżeli istnieje ewangelia szatana to czym ta gazeta sie rozni od niej?!
Stanowiska ideowe „La Repubblica” – w skrócie:
– Aborcja- pełne poparcie dla legalizacji, traktowanie jako „prawa podstawowego”, krytyka klauzuli sumienia lekarzy, narracja „zdrowia reprodukcyjnego” i „prawa wyboru”.
– Gender / tożsamość płciowa- akceptacja płci jako konstruktu społecznego, rozdzielenie płci biologicznej od tożsamości, poparcie dla praw transpłciowych, promowanie języka inkluzywnego.
– LGBT+ -pełne poparcie dla małżeństw i adopcji przez pary jednopłciowe, sprzeciw wobec wszelkich ograniczeń.
– Rodzina – redefinicja pojęcia, uznanie wielu modeli rodziny, brak uprzywilejowania modelu tradycyjnego.
– Edukacja i kultura – poparcie dla edukacji seksualnej i równościowej, promowanie narracji antydyskryminacyjnej.
– Państwo i prawo- nacisk na świeckość, ograniczanie wpływu religii na prawo, poparcie dla liberalnych reform obyczajowych.
– Język i narracja – stosowanie progresywnej terminologii, krytyczne ramowanie stanowisk konserwatywnych, częste użycie słów „postęp”, „wolność”, „inkluzja”.
Najlepsze podsumowanie – reakcja prof. Massimo Viglione na list gratulacyjny Leona XIV:
„Żeby papież pisał do Republiki, składając życzenia z okazji 50 lat jej istnienia i nieustępliwej, nieporównywalnej działalności kłamstwa na 360 stopni, wyniesionej do systemu indoktrynacji ludowej i pokoleniowego sprowadzania na skraj otchłani anty-ludzkiej – to tak, jakby pisał do Lucyfera, gratulując rocznicy jego strącenia do piekła.”
Nie ma już nic do dodania.
Oprócz tego, że od dziesiątek lat obowiązuje nakaz ucieczki jak najdalej od szatańskiego Watykanu.
Arkadiusz Niewolski
Czas Apostazji 
Skomentuj