O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA- O zaparciu samego siebie i wyrzeczeniu się wszelkiej żądzy

O zaparciu samego siebie i wyrze­czeniu się wszelkiej żądzy.

1. Chrystus: Synu, nie możesz po­siadać doskonałej wolności jeśli sa­mego siebie zupełnie nie zaprzesz.
Ciężkie pęta dźwigają ci wszyscy, którzy się przywiązali do dóbr ziem­skich i są miłośnikami siebie sa­mych; ludzie chciwi, ciekawi, niespo­kojni ubiegają się za tem, co zmy­słom dogadza, a nie szukają Chry­stusa, lecz często uganiają się za urojeniami i zakładają swe szczęście na tem, co trwać nie będzie. Zginie bowiem to wszystko, co się nie poczęło z Boga.
Pamiętaj zawsze na to krótkie a jędrne hasło: Opuść wszystko, a znajdziesz wszystko; porzuć wszel­ką żądzę, a znajdziesz spoczynek.
Rozważaj to w sercu, a gdy to speł­nisz, wszystko zrozumiesz.

2. Uczeń: Panie, to co mówisz, nie jest dziełem jednego dnia, ani za­bawką dziecięcą; lecz w tej krótkiej zasadzie mieści się wszelka doskona­łość zakonników.

3. Chrystus: Synu, nie powinieneś się zrażać ani zaraz upadać na du­chu, skoro słyszysz o drodze ludzi doskonałych; lecz tem więcej masz się pobudzać do postępowania tą drogą, a przynajmniej tęsknić za tem całą duszą.

Oby tak było z tobą! obyś doszedł do tego, iżbyś nie był miłośnikiem sa­mego siebie, lecz szczerze stanął w po­gotowiu na skinienie moje i twego ojca duchownego, któregom postawił nad tobą. Wtedy bardzo byś mi się spodobał, a całe życie twoje przeszłoby ci w weselu i pokoju.

Dużo jeszcze masz opuścić, a jeśli się tego całkowicie nie wyrzeczesz dla minie, nie osiągniesz tego, czego żądasz.

Radzą ci, abyś sobie kupił u mnie złota w ogniu doświadczonego, żebyś się zbogacił (Objaw. 3. 18), to jest mądrość z nie­bios, depcącą wszystko, co jest po­ziomem.
Przenieś ją nad wszelką mądrość ziemską, nad wszystko, co się podo­ba ludziom i tobie samemu.

4. Powiadam ci to co świat zowie drogiem i wspaniałem, zamień na rzecz podług niego podlejszą.

Albowiem za rzecz bardzo lichą i drobną, za rzecz prawie zupełnie za­pomnianą, świat uważa prawdziwą mądrość niebieską, która nie rozu­mie wysoko o sobie, ani szuka sławy na ziemi. Wielu chwali tę mądrość ustami, ale życiem swojem bardzo od niej odstępują: a przecież ona jest drogą perłą (Mat. 13. 46), ukrytą przed wielu.

Tomasz a Kempis – O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA. KSIĄG CZTERY.Kraków 1922 r. Wydawnictwo Księży Jezuitów