Kategoria: Nauka Katolicka

  • „Kto czyta, niech rozumie” – Abp Carlo Maria Vigano

    „Kto czyta, niech rozumie” – Abp Carlo Maria Vigano

    Abp Carlo Maria Viganò„Qui legit intelligat”  Homilia na I Niedzielę Adwentu Terra vestra deserta; civitates vestræ succensæ igni:  regionem vestram coram vobis alieni devorant,  et desolabitur sicut in vastitate hostili.  Wasza ziemia jest spustoszona, wasze miasta spalone ogniem;  wasze pola obce ludy pożerają na waszych oczach,  wszystko jest zdewastowane jakby przez najazd barbarzyńców.  (Iz 1, więcej

  • Rozmyślania adwentowe. Dzień 1 -7.

    Rozmyślania adwentowe. Dzień 1 -7.

    Stawiajmy się duchem przed tym sądem straszliwym, a stawiajmy często: prawdziwy Chrześcijanin winien to czynić codziennie, a zwłaszcza w okazjach do grzechu: nic go skuteczniej nie wstrzyma od złego, i nie obroni w pokusach więcej

  • Zgięte kolana, ale nie zgięta pycha – O modlitwie, cz. 2 – Ks. K. Antoniewicz

    Zgięte kolana, ale nie zgięta pycha – O modlitwie, cz. 2 – Ks. K. Antoniewicz

    Są albowiem i tacy, którzy udając się na modlitwę, stają przed obliczem Boga, nie jakoby oni Boga, ale jakoby Bóg ich potrzebował; nie jakoby Bóg im, ale jakoby oni Bogu łaskę czynili modląc się! (…) zgięte kolana, ale nie zgięta pycha; nachylona głowa, ale wyniosła próżność; ręce złożone, ale myśli na wszystko złe wylane. więcej

  • Człowiek milczy i Bóg zamilkł – O modlitwie, cz. 1 – Ks. K. Antoniewicz

    Człowiek milczy i Bóg zamilkł – O modlitwie, cz. 1 – Ks. K. Antoniewicz

    Nie ten się dobrze modli, kto czuje pociechy wewnętrzne, światłość natchnienia, zebranie skupienie wszystkich władz duszy swojej, bo to są łaski Boskie szczególniejsze; ale dobroć modlitwy polega na wierności, pokorze i miłości i poddaniu się pod wolę Boga. więcej

  • O głupocie – św. Tomasz z Akwinu

    O głupocie – św. Tomasz z Akwinu

    Głupota oznacza jakieś odrętwienie zmysłu w sądzie. W wyniku pogrążenia przez człowieka swego zmysłu w rzeczach ziemskich, przez co jego zmysł staje się niezdolny do pojmowania rzeczy boskich.(..) Tego rodzaju głupota jest grzechem. Wprawdzie nikt nie chce być głupim, to jednak chce tego,co do głupoty prowadzi więcej

  • Świętych obcowanie – cz. II (Obcowanie mieszkańców nieba z nami)

    Świętych obcowanie – cz. II (Obcowanie mieszkańców nieba z nami)

    Tę zwierzchność nad światem, którą tam Psalmista przepowiada Chrystusowi, a którą Chrystus siedząc na prawicy Ojca sprawuje aż do końca świata, tu Chrystus daje w udziale świętym swoim, ażeby i oni, łącznie z Nim i pod Nim, ludzkością rządzili. więcej

  • Świętych obcowanie – cz. I (Obcowanie Świętych między sobą w niebie)

    Świętych obcowanie – cz. I (Obcowanie Świętych między sobą w niebie)

    Dusza błogosławiona, gdy spotyka w niebie inne dusze sobie drogie, cieszy się tym; gdy wyjednywa łaskę ludziom żyjącym, których kocha, cieszy się; ale ta radość nie jest – jak bywa na ziemi – częścią ni warunkiem jej szczęścia. więcej

  • Bitwa o duszę: Pogaństwo, nowoczesność i ukryte niebezpieczeństwa.

    Bitwa o duszę: Pogaństwo, nowoczesność i ukryte niebezpieczeństwa.

    Pogaństwo i tak zwana „duchowość” promowana zwłaszcza przez dzisiejszy kościół w różnych grupach charyzmatycznych, a poza nim w kręgach zajmujących się magią i czarami, przytłoczyła ogromną liczbę ludzi i często wpadają oni w pułapkę bez wyjścia. więcej

  • Sfałszowane pojęcie Boga – wielka zbrodnia naszych czasów

    Sfałszowane pojęcie Boga – wielka zbrodnia naszych czasów

    Świat uznaje Boga, który stoi jak nieruchoma figura, obojętny na występek i cnotę; jednakowym okiem patrzy na pobożnych i bezbożnych. Taki to Bóg, któremu żaden naród od początku świata nie wybudował jeszcze świątyni, jest przedmiotem tych religii, do których się ci ludzie przyznają. więcej

  • Wypełnij swoją duszę Prawdą!

    Wypełnij swoją duszę Prawdą!

    Mówienie prawdy stało się już językiem nienawiści, a kłamstwa językiem miłości. Świat w którym żyjemy jest przepełniony kłamstwem i jest to widoczne, ale większość w takim świecie stworzyła dla siebie własne małe enklawy iluzji i wymówek dla swoich grzechów. Nie chcą prawdy. Jednak należy zadać sobie pytanie: Kim jestem? Szczera odpowiedź pomoże nam otworzyć oczy więcej

  • Uzdrawiająca moc piękna!

    Uzdrawiająca moc piękna!

    Ludzie nie mogą być brzydcy, ponieważ stworzył ich Bóg, a wszystkie dzieła Boga są wspaniałe.Wszystko, czym się otaczasz – na co patrzysz, co oglądasz, lub co czytasz – ma wpływ na twoją psychikę. Jest to fakt, którego nie można ignorować w walce z depresją. Mówiąc brutalnie: Jeśli karmisz swój umysł śmieciami, obraz twojego życia przypomina więcej

  • W twojej duszy jest lekarstwo!

    W twojej duszy jest lekarstwo!

    Jest niezaprzeczalnym faktem, że depresja jest stanem samotności bez Boga.Ktoś powie: Jaka samotność bez Boga? Przecież wierzę w Boga.Taka postawa jest bardzo powszechna. Wiara w Boga – czym jest i jak powinna się przejawiać?Katolik powinien wierzyć w żywego Boga w Trójcy Jedynego – Ojca, Syna i Ducha Świętego – i to jest oczywiste. Wyklucza to więcej

  • Samotność wśród ludzi.

    Samotność wśród ludzi.

    Samotność wśród ludzi – tak w skrócie można opisać dzisiejsze społeczeństwo. Smartfony stały się naszym bogiem i całym naszym życiem. Nie telefony, bo to nie rozmowy są teraz najważniejsze, ale pisanie, komentowanie, dodawanie zdjęć i liczenie “polubień”. Dzisiejsi katolicy, którzy podążają za światem, również uznają tego nowego boga. W sezonie turystycznym, tu gdzie mieszkam, można więcej

  • Trzy stany życia duchowego, Cz. 3 – SPOCZYNEK

    Trzy stany życia duchowego, Cz. 3 – SPOCZYNEK

    nie powinniśmy wyobrażać sobie tego spoczynku w postaci zawieszenia broni lub wolności od zmęczenia. To by się sprzeciwiało samemu pojęciu życia duchownego. Spoczynek, o którym mówię, jest prawdziwszy, wznioślejszy, o całe niebo różny od tamtego. Posiada on pięć znamion. więcej

  • Trzy stany życia duchowego, Cz. 2 – ZMĘCZENIE

    Trzy stany życia duchowego, Cz. 2 – ZMĘCZENIE

    radości życia duchownego szczodrze wynagradzają przykrości zmęczenia, że więc w żadnym wypadku nie powinniśmy się zwracać po osłodę i pociechę do stworzeń, chociażby rzeczy Boże zdawały się budzić w nas jedynie przesyt i nudę. Następstwa tego kroku byłyby straszne. Rzekłbym, wprost nieuleczalne. więcej