-
Niedorzecznością jest językiem wyznawać wiarę, a życiem głosić niewiarę!
Wyznajesz, iż On jest jedynie potężnym, jedynie dobrym, jedynie najwyższym. Od Niego, jako od najwyższego dobra, od swego celu ostatecznego, spodziewasz się wiecznego szczęścia. Czemuż Go stosownie do tych pojęć nie czcisz? czemuż Mu nie oddajesz najniższych pokłonów? czemuż przenosisz nad Niego lichą garstkę ziemi? – Próżną jest twoja pobożność, jeżeli się uczynkami nie objawia… więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XVI. O zjednoczeniu się z Bogiem
jest to mistyczne zjednoczenie, przez które dusza łączy się z Bogiem tak, jako gałązka jednego drzewa, zaszczepiona na pniu innego, pobiera z niego pożywienie, ale wy daje już nie takie owoce, jakie on by byt wydał, lecz takie same, jakie rodzi to drzewo, z którego odcięta, więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XV. O miłości Bożej.
dowodem miłości jest spełnienie powinności. A chociaźbyśmy posiedli wszelką wiedzę i cnotę, nigdy nie będziemy Boga doskonale miłować, dopokąd się zupełnie nie pozbędziemy miłości własnej więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XIV. O miłości bliźniego
Mała zaledwo garstka ludzi kocha bliźnich dla Boga. Prawie każda miłość jest niedoskonałą, bo raczej obliczoną na pożytek, , wygodę lub przyjemność miłującego, aniżeli na dobro umiłowanego. Mała tylko garstka miłuje bliźnich dlatego, aby Bóg był wszystkiem i we wszystkiem. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.XI. O królestwie Chrystusowym.
Podejmują oni wiele, ale niczego nie dokonują, bo zamiast porzucić własną wolę a oddać się Bożej, stają się podobnymi do onego młodzieńca ewangelicznego, który usłyszawszy odpowiedź Chrystusową: Jeżeli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj co masz i daj ubogim (Mat., XIX, 21.), odszedł zasmucony. Wszakże on od młodości zachowywał przykazania Boże, lecz okazał się zanadto małodusznym, aby… więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.X. O poprawie życia
pracę duchowną tak należy urządzić, byśmy się nią czuli skłonionymi do postępu w doskonałości i unikania wszystkiego, co ten postęp tamuje. Zasady i jakoby zarysy tej poprawy życia, które sobie każdy człowiek pewnymi przepisami i regułami zakreślić powinien, mają tak uporządkować wszystkie jego sprawy, aby się całkowicie uformował według woli Bożej. więcej
-
Smutek i radość- O czystym sumieniu i mądrości
Dokąd życie upływa wśród pomyślności, dotąd cnota nie występuje na jaw. Dopiero wtenczas ukazuje się jaką jest, kiedy jej miarą staje się cierpliwość. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.IX. O wieczności
Kto się szczerze zastanawia nad wiecznością, tego nie zniechęcą żadne trudy, nie złamią przeciwności, nie ujarzmią rozkosze, nie uwiodą bogactwa; on wszystko zniesie, wszystkiego się wyrzecze, wszystkiemu się podda; on jedynie o wieczności myśli, dla wieczności źyje więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.VIII. O radości niebieskiej
A my, cóżeśmy dotąd uczynili, aby sobie wieczne szczęście zgotować ? Może się spodziewamy bezczynnością, lenistwem i rozkoszami osiągnąć to królestwo, które Święci tyloma trudami, mozołami i umartwieniami okupywali? więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.VII. O karach piekielnych
Nawet najbystrzejszy rozum nie zdoła należycie pojąć wielkości tej kary; bo jeżeli już straty doczesne tak wielce nas bolą, to cóż powiedzieć o stracie wiecznej, o stracie zbioru wszelkich dóbr? Potępieni woleliby raczej ponosić wszystkie inne doczesne i wieczne kary aniżeli utracić to błogosławione oglądanie Pana Boga; rozumie się, że nie pochodzi to z jakiejś… więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.VI. O sądzie ostatecznym
słuszną jest rzeczą, aby się odbył sąd publiczny, który by wykazał, jak sprawiedliwy jest Bóg w sądach swoich i jak słusznie zezwolił na to, aby sprawiedliwi w życiu doczesnem przeróżne krzyżyki znosili. Po trzecie, aby w obecności całego świata sprawiedliwi zostali odznaczeni, a bezbożni zawstydzeni. więcej
-
Sami wymyślają sobie nieszczęścia, lub je powiększają: O STRACHU -kard. J. Bona
Tylko głupi może się żalić, że przed czasem został uwolniony z kajdan i wypuszczony z więzienia. Śmierć, wygnanie i płacz nie są karami, których by się należało lękać, lecz są długami naszej śmiertelnej natury. Niedorzecznością jest bać się tego, czego uniknąć nie można. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.V. O sądzie szczegółowym
Zadziwimy się, kiedy naocznie zobaczymy, jak zupełnie inaczej ocenialiśmy niegdyś nasze uczynki. Zdejmie nas żal, żeśmy na darmo życie strawili, żeśmy na darmo pracowali, a nawet dobre uczynki nie dla Boga, ale dla siebie samych wykonywali. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz. IV. O śmierci
potrzeba się już naprzód oglądać i przewidywać, co by nas w onę chwilę najbardziej mogło niepokoić i starać się zawczasu o środki zaradcze przeciwko temu. Ani nam nie wolno, ani nie jest bezpiecznie, choćby na chwilę pozostawać w takim stanie, w jakim byśmy umierać nie chcieli. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz. III. O grzechach
grzech wyrządza Mu nieskończoną obrazę. Bóg jest najwyższem dobrem, które przez grzech porzucamy a w stworzeniach znikomych zakładamy nasze szczęście, co jest oczywistem bałwochwalstwem i zaprzeczeniem istoty Boskiej. więcej
