ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (12) – Bóg tym pewniej prowadzi duszę sobie oddaną, im więcej zdaje się trzymać ją w ciemnościach

Cechą charakterystyczną poddania się jest życie pełne tajemnic, otrzymywanie od Boga darów niezwykłych i cudownych w używaniu rzeczy naturalnych, pospolitych, w których nic innego nie ma udziału,prócz zwykłych wpływów ludzkich i biegu zwyczajnych wydarzeń

Czytaj dalej

O modlitwie Pańskiej Cz. 3 – Ks. Karol Antoniewicz

Ale wysłuchania tej prośby mało kto uzyskuje, a to dlatego, że nie chcemy wypełnić tego warunku, pod którym odpuszczenie to jest nam obiecane, że sami dobrowolnie nie dozwalamy Panu Bogu, aby nam odpuścił winy nasze, sami nie dotrzymujemy obietnicy naszej, bo prosimy, aby nam tak odpuścił, jako my odpuszczamy; jeżeli więc my nie odpuszczamy, sami nie chcemy, aby i nam Pan Bóg odpuścił.
To rzecz tak jasna, jako słońce, a my przecie tego nie widzimy, taka to jest złość serca naszego, taka ślepota rozumu naszego!

Czytaj dalej

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (11) – Bóg staje się przewodnikiem dusz, całkowicie mu oddanych

Z wszystkiego, co się dzieje w duszy, najwyraźniejszymi są wrażenia bolesne czy pocieszające, pochodzące z okoliczności, w ja­kich Wola Boża stawia duszę dla jej dobra; otóż, pod tymi pozorami odnaleźć Boga, jest zadaniem wiary, a wszystkiego użyć na zjednoczenie się z Bogiem, — stanowi jej praktykę.

Czytaj dalej