Opinie

Kłamstwa o przyjmowaniu Komunii Św. do rąk w starożytności

trzeba wyjaśnić na czym polegała ta, z pewnością jednak nie powszechna "starożytna forma" . Kładziono  prawą rękę na lewą, w formie krzyża a kapłan kładł hostię na prawą rękę, wierny pochylając się  językiem spożywał Ciało Chrystusa, dokładnie wylizując ręce aby nie pominąć najmniejszej drobinki. Jak widać nie miało to nic wspólnego z forsowaną teraz praktyką brania hostii w palce. Był to sposób niehigieniczny, i mimo wszystko niewłaściwy, dlatego został zastąpiony  przez podawanie Komunii prosto do ust przyjmującego.

Najczęstszym argumentem propagatorów Komunii na rękę jest rzekomy fakt że było to powszechnie praktykowane w historii Kościoła a potem stopniowo wyparte przez Komunię do ust. Jednak konkretnych dowodów, czy cytatów udowadniających tą tezę próżno szukać. Zwykle wszyscy podpierają się dwoma argumentami. Jednym z nich jest rzekoma pewność że Jezus Chrystus podawał Apostołom Komunię do rąk.

1. Ostatnia Wieczerza

Jest to tylko przypuszczenie nie poparte żadnym  dowodem. Trzeba mieć świadomość że na Bliskim Wschodzie za czasów Jezusa Chrystusa był praktykowany zwyczaj (do dziś zachowany) wykonywania pewnego gestu gościnności – symbolicznie karmi się gościa lub domownika własnymi rękoma, umieszczając kawałek potrawy w jego ustach. W Ewangelii mamy potwierdzenie tej formy. Czytamy że Jezus umoczył kawałek chleba w winie i podał go Judaszowi. (Jan 13.26) Wnioski że podał go do ręki, to wyłącznie dzisiejsze yobrażenia. Czy Jezus który podporządkowywał się żydowskim zwyczajom postąpił niezgodnie z własną kulturą?

Sam fakt mokrego chleba już wydaje się zaprzeczać, że podał go do rąk. Z praktycznego punktu widzenia jest to po prostu niechlujstwem. Przekładanie z ręki do ręki naraża na niebezpieczeństwo że cząstka odpadnie na ziemię, spadnie kropla wina itd. Można więc powiedzieć, że to byłby dziwny gest wykonany przez Pana Jezusa.

Jeśli nawet założyć że Jezus Chrystus starym zwyczajem nie podał pokarmu zgromadzonym apostołom, to nie można tego rozumieć jako wskazówkę do Komunii do rąk. Należy pamiętać że Apostołowie byli wybranymi przez Jezusa kapłanami. To powinno zamknąć usta wszelkim obrońcom  teorii że można tak robić każdemu z nas.

Jednak jest jeszcze inne świadectwo Ewangelii

Bierzcie i jedzcie, to jest ciało moje” (Mt 26, 26) z tego fragmentu zwolennicy „starożytnych form” próbują wnioskować że „branie” nie oznacza „przyjmowanie”. Jednak słowo „brać” może być rozumiane nie tylko dosłownie ale ma też drugie znaczenie – w sensie „przyjmować” i „otrzymywać”. To drugie z teologicznego punktu widzenia jest tu bardziej właściwe. Brać w sensie rozporządzać Ciałem Chrystusa wydaje się mało prawdopodobne. Ewangelista Łukasz pisze że Pan Jezus podawał, a nie że Apostołowie brali. „Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!»” (Łk 22,19) Wniosek że podawał do rąk, jak już wspomniano wyżej, nie jest uprawniony.

 

2. Tradycja pierwszych wieków Kościoła.

Przez całe tysiąclecie bo do ok. X wieku jak twierdzą niektórzy, rzekomo praktykowano powszechnie udzielanie Komunii do rąk. Jak było naprawdę?

a) Św. Cyryl

Na początek warto powiedzieć o Św. Cyrylu Jerozolimskim, który  jest jedynym znanym świętym o którym można powiedzieć że opowiada się za Komunią na rękę. Wszelkie określenia mówiące o wielu dowodach są manipulacją. Jest to jedyny przykład podobnej wypowiedzi.

Zwolennicy powołują się tu na tekst katechezy przypisywany św. Cyrylowi Jerozolimskiemu (313-386), w którym radzi m.in by wierni  „uczynili ze swych rąk tron dla przyjęcia Króla„. (Katecheza 23, Mistagoniczna piąta)

Ale ta sama katecheza zawiera też te słowa:

Uświęć też ostrożnie oczy swoje przez zetknięcie ich ze świętym Ciałem, bacząc, byś zeń nic nie uronił. To bowiem, co by spadło na ziemię, byłoby utratą jakby części twych członków. Bo czyż nie niósłbyś złotych ziarenek z największą uwagą, by ci żadne nie zginęło i byś nie poniósł szkody? Tym bardziej zatem winieneś uważać, żebyś nawet okruszyny nie zgubił z tego, co jest o wiele droższe od złota i innych szlachetnych kamieni.(…)

A kiedy już spożyłeś Ciało Chrystusowe, przystąp do kielicha Krwi. (…) Kiedy twe wargi są jeszcze wilgotne, dotknij ich rękami i uświęć nimi oczy, czoło i inne zmysły.

Ten właśnie fragment budził u uczonych wiele zastrzeżeń. Opis brzmi conajmniej dziwnie.  Dotykanie rękoma ust na których jest konsekrowane wino, czyli  Krew Pańska, a więc moczenie w Niej palców jest sprzeczne z nauką Kościoła o szacunku wobec najdrobniejszych fragmentów Ciała Chrystusa, o czym zresztą sam św. Cyryl też przypomina w cytowanym fragmencie.  Wygląda to jakby przeczył sam sobie.

Dotykamy oczu i czoła palcami na których jest Krew Pańska i co dalej? Myjemy je w rzece, czy wycieramy w ubranie Krew Chrystusa? A może dotykamy później różnych przedmiotów? O tym już w tekście nie ma wzmianki.

Wszystko to brzmi zbyt podejrzanie, a zbędna praktyka dotykania Krwi Pańskiej (jakby samo spożycie było niewystarczające), nasuwa raczej skojarzenie z zabobonem. Dlatego niektórzy badacze uważają że najprawdopodobniej autorem tych słów jest nie św. Cyryl ale jego następca, czyli biskup Jan II, do którego poglądów i nauk zastrzeżenia wyrażali w swoich listach św. Epifaniusz, św Hieronim i św. Augustyn.

Można uznać, że ten argument świadczący na korzyść Komunii do rąk jest na tyle wątpliwy, że nie powinno się go rozpowszechniać. Jednak nie ma innych, więc wszyscy entuzjaści uporczywie trzymają się tego.

Jest jeszcze inny argument świadczący o nieporozumieniu. Jeśli nawet założymy ze św. Cyryl jest autorem tej katechezy, to jest w jakimś stopniu usprawiedliwiającym faktem że nauczał dzikich barbarzyńców. Ich zachowanie było uważane za prymitywne nawet w tamtych czasach. Byli postrachem rzymian, nie umieli jeść żeby czegoś nie upuścić.  Św. Cyryl mógł się więc słusznie obawiać profanacji Najśw. Sakramentu i nauczał ich tak, aby dla dzikich ludzi było to najbardziej praktyczne i zrozumiałe.

I tutaj trzeba wyjaśnić na czym polegała ta, z pewnością jednak nie powszechna „starożytna forma” . Kładziono  prawą rękę na lewą, w formie krzyża a kapłan kładł hostię na prawą rękę, wierny pochylając się  językiem spożywał Ciało Chrystusa, dokładnie wylizując ręce aby nie pominąć najmniejszej drobinki. Był to sposób niehigieniczny, i mimo wszystko niewłaściwy, dlatego został zastąpiony  przez podawanie Komunii prosto do ust przyjmującego. Jak widać nie miało to też nic wspólnego z forsowaną teraz praktyką brania hostii w palce, co stwarza o wiele większe niebezpieczeństwo że drobinki Ciała Pańskiego spadną na ziemię albo przykleją się do rąk.

Zdumiewające jest też że w dzisiejszych tak ucywilizowanych czasach preferuje się metody dla barbarzyńców. Ale może nie dziwne…

 

b) Wypowiedzi świętych i ludzi Kościoła

Z drugiej strony mamy wiarygodnych świadków, w tym czterech papieży, udowadniających że Komunia do ust od I wieku była przyjętym powszechnie zwyczajem.

  • Święty Sykstus I, Papież (115-125) „Zakazuje się wiernym nawet dotykania świętych naczyń lub przyjmowania ich na ręce . Papież zabronił świeckim dotykania świętych naczyń a więc tym bardziej zakazywał Komunii na rękę: Święte postacie nie mogą być dotykane przez innych, którzy nie są poświęceni Panu.
  • Tertullian (teolog, 160-220) „… Dokładamy wszelkich starań, aby coś z kielicha lub chleba  nie spadło na ziemię„.
  • Św. Eutychian, Papież (275-283) Zabraniajcie wierzącym brać Świętą Hostię do ręki”.
  • Św. Bazyli (330-379) żył tym samym czasie co św. Cyryl.  Pisze on że „Gdy zaś w czasie prześladowania jest ktoś zmuszony z braku kapłana lub diakona wziąć Komunię własną ręką, to nie jest to grzechem. Wyraźnie stwierdza, że ​​Komunia na rękę dopuszczalna jest tylko w czasie prześladowań lub, jak to było w przypadku mnichów na pustyni, gdy nie było kapłana.  Jedyny logiczny wniosek jaki można wyciągnąć to, że w innym wypadku było to grzechem!
  • Synod w Saragossie (380) Ekskomunikuj każdego, kto odważy się przyjąć Komunię Świętą do ręki”. Potwierdzono to później na Synodzie w Toledo.
  • Święty Leon I (Wielki) (Papiestwo 440-461) w komentarzach do szóstego rozdziału Ewangelii św. Jana mówi o Komunii do ust, odnosząc się do tego jako utrwalonego już wówczas zwyczaju, nie nowości: „Przyjmuje się do ust to, co uznaje się przez wiarę” (Kazanie 91,3). Mówi też: „Stanowczo bronimy i wymagamy od wierzących posłuszeństwa w praktyce udzielania Komunii Świętej w języku wierzącego”. „Najświętszy Sakrament przyjmuje się na język” (Kazanie V)
  • Św. Grzegorz Wielki (Papież, 590-604): W dialogach (Rzym. 3, c.3) opisuje cud którego papież Agapit dokonał po umieszczeniu Ciała Chrystusa w ustach wiernego. 
  • Synod w Rouén : (650) Potępiamy komunię na rękę, aby położyć kres nadużyciom wynikającym z tej praktyki oraz jako zabezpieczenie przed świętokradztwem”„Nie wkładajcie Eucharystii w ręce żadnego świeckiego, ale tylko w ich usta”.
  • Św. Augustyn z Hippony: (354-430) powinien rozwiać wszelkie wątpliwości stwierdzeniem: „Dyskusja o tym, co zrobić, kiedy cały Kościół Powszechny ma już ustaloną praktykę, byłaby bezczelnym szaleństwem. (List 54,6; do Jenaro).

 

3. Stanowisko Kościoła

Na VI Soborze Powszechnym w Konstantynopolu (680-681) wiernym zabrania się przyjmowania Komunii do rąk, a tym, którzy to uczynią grozi ekskomunika.

Natomiast 64 Sobór Trydencki (1545-1563) podtrzymuje zakazy o charakterze dogmatycznym i stwierdza:

Kościół Boży w czasie Komunii sakramentalnej zawsze miał w zwyczaju, że świeccy przyjmowali komunię z rąk kapłanów (…) zwyczaj, który dla rozumu i sprawiedliwości należy utrzymać, ponieważ pochodzi z Tradycji apostolskiej”

„…FAKT ŻE TYLKO KAPŁAN UDZIELA KOMUNII ŚWIĘTEJ RĘKAMI KONSEKROWANYMI, JEST TRADYCJĄ APOSTOLSKĄ”

Wszystkie te wypowiedzi jednoznacznie potwierdzają że od początku szacunek i cześć do Najświętszego Sakramentu nakazywał dbałość o  najmniejszą Jego cząstkę. Cytaty świadczą że pasterze Kościoła upominali wiernych, można powiedzieć „na bieżąco”. Wszystkie inne praktyki jeśli miały miejsce traktowali jako odstępstwo i nadużycie, które należało wykorzenić, ponieważ uważano je za sprzeczne z przekazem Apostołów. Twierdzenie że do X wieku Komunia do rąk była powszechną praktyką jest najzwyklejszym oszustwem. Można jedynie stwierdzić że dozwolono na to (aby nie pozbawić Sakramentu) w czasie prześladowań kiedy zdemaskowanie wiernego było równoznaczne ze śmiercią poprzedzoną najczęściej torturami.

Co w tym wszystkim zasługuje na szczególną uwagę, to fakt że do zakazanej przez Kościół praktyki nawoływać zaczęli protestanci, negując przy tym prawdę o realnej obecności Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Jeśli ktoś nie ma świadomości że w dalszym ciągu chodzi o to samo – o podważenie prawd wiary katolickiej to powinien przejrzeć na oczy a nie zachowywać się jak naiwne dziecko które przyjmuje wszystko za tzw. „dobrą monetę”. Jakie są owoce Komunii św do rąk na tzw. zachodzie chyba nie trzeba tłumaczyć. Wiara prawie zanikła.

Propagowanie rzekomo „starożytnej formy” po pierwsze nie jest właściwe, bo od początku ta forma jeśli istniała to była marginesem, który zwalczano jako błąd, wypaczenie lub nieznajomość nauki Apostołów. Po drugie pod płaszczykiem starożytnej, w domyśle „lepszej” formy stosuje się zupełnie inne praktyki, czyli branie Komunii w palce i zupełne niedbalstwo o odkruszające się cząsteczki Ciała Pańskiego. Po trzecie biorąc pod uwagę lekceważenie, beztroskę i brak wiary modernistycznych kapłanów zachodzi jeszcze niebezpieczeństwo (potwierdzone wieloma przypadkami, min. nagrań internetowych) że Ciało Chrystusa jest i będzie wynoszone z kościołów w różnych celach, m.in w celu sprzedaży satanistom lub do innych profanacji, czego katolik musi mieć świadomość.

Czy katolika jeszcze to obchodzi? Czy wiara w żywą obecność Jezusa w Komunii św. pozostanie już tylko domeną satanistów?  Zdaje się to na naszych oczach rozstrzygać….


Dla pogłębienia wiedzy o kłamstwach propagujących Komunię Św. do rąk polecamy blog ks. dr. Dariusza Olewińskiego: Teolog katolicki odpowiada. 

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “Kłamstwa o przyjmowaniu Komunii Św. do rąk w starożytności

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: