Nauka Katolicka

Oznaki i skutki prawdziwej wiary

często dla małej przyczyny niepokoimy się, a przeto winniśmy się upadku lękać; wielkość męki Chrystusa, z przymiotu lekarstwa łatwo można poznać ciężkość ran i choroby; surowość sprawiedliwosci Bożej, bo jeżeli Aniołom grzeszącym nie przepuścił, jeżeli pierwszych rodziców za zjedzenie jabł­ka z raju wygnał, to czegóż się mają spodziewać nędzni grzesznicy, mieszkający w domach glinianych, ma­jących fundament ze ziemi?

Oznaki doskonałej wiary są następujące:

1) Pro­stota i wolność od wszelkiego roztrząsania i ciekawości, jaka była n.p. w Abrahamie, gdy się gotował do ofia­rowania syna swego.
2) Gdy kto we wierze tak stałym i umocnionym się czuje, iż sądzi, że w żaden spo­sób nie możnaby go było od wiary odwieść.
3) Gdy kto się czuje pobudzanym do spełniania heroicznych aktów wiary i pragnie okazyi do okazania tego.
4) Gdy się cieszymy z wiary i zbawienia bliźnich, bolejemy nad ich upadkiem i z wielkim zapałem nawrócenia wszystkich niewiernych pragniemy

 

 

Doktór Anielski wylicza dwa skutki wiary: bojaźń Boga i czystość serca. Że z wiary rodzi się bojaźń można wywnioskować z tych słów św. Jakuba: „ Czarcić wierzą a drżą„(2, 19). Sławne też jest zdanie św. Au­gustyna: „Jeżeli począł wierzyć, począł się, i bać.

Bojaźń zaś jest ucieczką od grzechu, aby ktoś nie zasłużył na doczesną albo na wieczną karę, aby nie utracił chwały i swego Stwórcy nie obraził.

 

 

BOJAŹŃ BOŻA

Cztery są rodzaje bojaźni.

a) bojaźń świecka, która jest zawsze złą, i ma wówczas miejsce, gdy kto odwraca się od grzechu, aby uniknąć dolegliwości cielesnych i utraty dóbr światowych,

b) druga jest służebniczą, gdy kto z bojaźni piekła powstrzy­muje się od grzechu; i ona poczyna być dobrą, ponie­waż jest początkiem nawrócenia i drogą do miłości.

c) 3-cia zowie początkującą, gdy kto od grzechu odstę­puje, ponieważ z jednej strony obawia się zasłużyć na kary, z drugiej zaś, obawia się odłączenia od Boga.

d) Czwarta bojaźń jest ta, o której śpiewamy: „Bojaźń Pańska święta, trwająca na wieki wieków“ (18, 10) i nazy­wa się synowską, bo pochodzi z miłości Boga, gdy człowiek stroni od złego i sprawiedliwie żyje, jedynie z mi­łości i czci Boga, którego miłuje.

 

Do tej bojaźni win­ny nas pobudzać wielkie jej pożytki: bojaźń bowiem jest początkiem mądrości, rozpoczęciem sprawiedliwo­ści, wydaleniem grzechu, strażniczką cnot, drzwiami zbawienia, ozdobą Świętych. Do niej zachęca nas Pi­smo św.: Bójcie się Pana wszyscy święci Jego” (Ps. 3310) i „Błogosławiony mąż który się boi Pana” (Ps. 111,1) ,,Pójdźcie synowie, słuchajcie mię, bojaźni Pańskiej nauczę was” (Ps. 33, 12).

Pobudzają nas także różne inne uwa­gi n.p. naszą ułomność, iż często dla małej przyczyny niepokoimy się, a przeto winniśmy się upadku lękać. Wielkość męki Chrystusa z przymiotu lekarstwa łatwo można poznać ciężkość ran i choroby; surowość sprawiedliwości Bożej, bo jeżeli Aniołom grzeszącym nie przepuścił. Jeżeli pierwszych rodziców za zjedzenie jabł­ka z raju wygnał, to czegóż się mają spodziewać nędzni grzesznicy, mieszkający w domach glinianych, ma­jących fundament ze ziemi?

 

Akty bojaźni Bożej są następujące:

1) Poznawać ciężkości grzechów i rozważać surowości i spra­wiedliwości Boga.

2) Za poprzednie życie pokutować i za nie godnie zadosyćuczynić.

3) Najlżejszych nawet niedoskonałości unikać, według tych słów (Eccl. 7, 19), „Kto się boi Boga, nic nie zaniedbywa

4) Przeciw po­kusom się umacniać, albowiem bojącemu się Boga nie zabieży zło.

5) Strzec przykazań Bożych, pilnie cho­dzić w Jego obecności i zawsze obawiać się siebie.

 

Wiele też trafia się okazji pobudzania się do bo­jaźni Bożej, u główniejszemi są: nagłe śmierci, pioruny, grzmoty, burze, urzędy, książęta, kaci, grabieże miast, pożary, zabójstwa, niespodziewane wypadki, świado­mość poprzedniego żywota, sama wiara prawdziwa oraz wszystkie jej tajemnice i Sakramenta.

Wreszcie oznakami czystej i synowskiej bojaźni są: nie obawianie się przyjścia Oblubieńca; cudzołożnica pragnie, aby się oblubieniec opóźnił, i boi się, aby nie przyszedł; powstrzymywać się od grzechu ze względu na samą obrazę Boga, chociażby zań żadna nie miała być wymierzona kara; przekładać raczej piekło nad grzech; z wielką pilnością starać się o poprawę obyczajów, i wzdychać do naśladowania Chrystusa; o sobie samych pokornie trzymać, zawsze się upadku obawiać, jako napisano jest: „Kto mniema żeby stał, niech patrzy, aby nie padł”(1 Kor. 10, 12).

 

 

CZYSTOŚĆ SERCA

Drugim skutkiem wiary jest czystość serca, o któ­rej św. Piotr Ap. mówi: „ Wiarą oczyszczając serca ich” (Act. 15,9); albowiem nieczystość każdej rzeczy na tem polega, że z podlejszą się łączy; przeto stworzenie rozumne będąc zacniejszem od wszech rzeczy doczesnych i cielesnych, jeżeli się z niemi łączy, zaciąga nieczystość, od której nie może być oczyszczoną inaczej, jak tylko przez przeciwny ruch, zwracając się do Boga; to zaś  nawrócenie bierze początek z wiary, a przeto mówimy że czystość serca jest skutkiem wiary.

Jeżeli zaś czy­stość ciała i szat, tak człowiekowi o nią starającemu się, jako też i innym jest tak bardzo przyjemną i po­żyteczną. to o ileż bardziej czystość serca? Ona to zgryzoty sumienia usuwa, grzechy znosi, rany leczy, a Boga i Aniołów do miłowania duszy pobudza; ona to otwiera oczy duszy do oglądania Boga przez akt wzniosłej kontemplacji, jako napisano jest: „Błogosła­wieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądają„.

 

Akty czystości serca są następujące: pozbywać się miłości rzeczy widzialnych; od zbytniego przywiązania do sa­mego siebie, do tego życia i cielesnego zdrowia się uwalniać; oczyszczać swe myśli od złych i próżnych wyobrażeń; strzec się grzechów tak ciężkich jako i lekkich; myśleć o Bogu i rzeczach niebieskich.

 


„Przewodnik w życiu duchownem wiodący człowieka łatwym i jasnym sposobem
od początku nawrócenia się do najwyższej świętości.” Przełożony z łacińskiego przez ks. Józefa Rościszewskiego. Warszawa 1894 r.

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “Oznaki i skutki prawdziwej wiary

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: