Nauka Katolicka

Grzechy cudze cz.I – Radzić do grzechu

Będziemy za te grzechy odpowiadali, żeśmy im albo nie przeszkadzali, albo żeśmy w jakikolwiek sposób przyłożyli się, przyczynili do ich popełnienia.  Co więcej, być to może, iż wina nasza i kara będzie większą, niż tego, który grzech rzeczywiście popełnił. Przyczyna jest ta, że on, że ten drugi może nie byłby wcale grzechu popełnił, gdybyśmy mu nie byli do tego grzechu okazyą, pobudką, przyczyną.

Grzech możnaby przyrównać do trądu. Jak bowiem człowiek trędowaty nie tylko sam pokryty jest bolesnemi wrzodami, lecz jadem swym i innych ludzi zaraża; tak i grzesznik,
gardząc wszelkiemi natchnieniami Ducha św., i oddany najsprośniejszym nieprawościom, nie poprzestaje na tym iż on sam jeden popełnia grzechy myślą, mową, uczynkiem; lecz nadto stara się truciznę złego zaszczepić i w innych, stara się ich zepsuć.

Tak więc nie tylko sam grzeszy na własną rękę, lecz jest zarazem sprawcą, że i inni grzeszą, stąd te grzechy jego zowią się „ grzechami cudzemi dla tego, że one nam będą porachowane, chociażeśmy ich sami wprost nie popełnili, chociaż popełnił je kto inny.

Będziemy za te grzechy odpowiadali, żeśmy im albo nie przeszkadzali, albo żeśmy w jakikolwiek sposób przyłożyli się, przyczynili do ich popełnienia.  Co więcej, być to może, iż wina nasza i kara będzie większą, niż tego, który grzech rzeczywiście popełnił. Przyczyna jest ta, że on, że ten drugi może nie byłby wcale grzechu popełnił, gdybyśmy mu nie byli do tego grzechu okazyą, pobudką, przyczyną.

Wszelako tu trzeba dobrze rozróżnić między pobudką a pobudką, między przyczyną a przyczyną. Dajesz n.p. ubogiemu jałmużnę, ten ją przepije w gościńcu; jesteś przyczyną do grzechu, lecz ten grzech nie będzie ci poczytany.

Wtenczas tylko stajesz się winnym grzechu cudzego, jeżeli coś takiego mówisz, czynisz lub nieczynisz, czego się niegodzi mówić, czynić lub opuszczać, przez to właśnie dajesz przyczynę do grzechu. Na te grzechy ludzie zazwyczaj albo wcale nie, albo mało co zważają; stąd tych grzechów bardzo wiele na świecie, i mało kto od nich wolen. Już Dawid prosił P. Boga, żeby go nie karał za grzechy cudze (Psalm 18, 13, 14).

 

I. Radzić do grzechu.

Jeżeli bliźniemu do dobrej rzeczy radzisz, rada twoja dobra; jeżeli zła ta rzecz, rada twoja
zła, grzeszna. Radzić więc do grzechu znaczy: pytany czy niepytany przedstawiać bliźniemu rzecz grzeszną, jako rzecz dobrą, zalecać mu ją, albo wskazywać środki i sposoby wykonania rzeczy złej. Święty Bonawentura mówi: „Usta złego doradzcy, to usta djabelskie. Jeden zły doradzcy gorszy, niż dziesięciu rozbójników.

Zły doradzca jest ten, który wie, że to, co doradza, jest złe, grzeszne, a jednak radzi do tego: taki grzeszy nierównie ciężej, od tego, co źle radzi z niewiadomości lub w przekonaniu, że rada jego dobra.  Wszakże i ten nie będzie wymówiony od grzechu, jeżeli mógł i powinien był wiedzieć, że rada jego jest grzeszna.
Gdyby wasz pasterz, duchowny, sędzia, adwokat z nieznajomości praw Bożych, kościelnych lub świeckich dał komu złą radę, źle doradził: grzeszyłby niewątpliwie, i przed Bogiem byłby odpowiedzialny za wszystkie złe następstwa onej złej rady swojej. Przyczyna jest ta, że ich niewiadomość jest grzeszna, ponieważ oni obowiązani , powinni posiadać wiadomość, znajomość, potrzebną do sprawowania urzędu swego.

Kto radzi w sprawach, których nie rozumie, na których się nie zna, jest zuchwałym, zarozumiałym doradzcą, i on również odpowie przed Bogiem za złe skutki rady swojej.

I w życiu  codziennym pełno przykładów złych rad i radzenia do grzechu.

Radzą do grzechu, co synów, córki buntują naprzeciw rodzicom, do nieposłuszeństwa, krnąbrności. Ci, co podbechtują, podburzają czeladź przeciw gospodarzom, panom przełożonym co namawiają do hardości i zuchwałego stawiania się przełożonym, co wzburzają męża na żonę, żonę na męża; co sieją po domach, w rodzinach, w małżeństwach niezgody, swary i kłótnie.

Tego grzechu winni są rodzice, przełożeni, sąsiedzi, przyjaciele, ilekroć sobie nawzajem doradzają do rzeczy grzesznych. Winni są adwokaci, namawiając do niesprawiedliwego procesowania się, lub ucząc niesumienych wykrętów prawnych, kruczków, haczyków, pieniactwa.
(…)

Takich i podobnych doradzców bardzo wiele na świecie, a podobno i między wami znajdzie się niejeden, co radą złą, niepoczciwą przyczynił się do grzechu lub do szkody bliźniego. Niech się każdy zapyta sumienia swego.

Źli doradzcy wobec Boga winniejsi są od onych, którzy za złą radą idą, boć są najbliższym powodem i bezpośrednią przyczyną grzechu.
Niejeden nie uczyniłby nic złego, gdyby go drugi do tego nie był zachęcił i namówił,
Jak każdy grzesznik, tak i ci mają swoje wykręty i wymówki. Co złą dał radę, mówi: „Jam przecie nie oszukał, nie ukradł — to zrobił drugi, co mnie do tego? Wiem ja, żeś ty sam tego nie zrobił, lecz jesteś sprawcą i uczestnikiem grzechu. Tyś dolewał oleju do ognia, bez twojego przyczynienia się nie byłoby grzechu. Ten, co poszedł za złą radą, mówi: „Nie byłbym zgrzeszył, gdyby zły doradzca nie był mi mówił, że to nie grzech, albo że się mogę potym spowiadać.“ Do takiego rzecze Bóg: Czemużeś go słuchał: Ażaliż nie miałeś prawa mojego ewangelii? Ażaliż nie miałeś proroków? spowiednika? Gdyby ci kto był doradzał skoczyć w ogień, byłżebyć to uczynił?“

Nię zapominajcie, Bracia moi, o tym, że rada wielu ludzi ślepa, bezrozumna; wedle ducha tego świata, co przeciwnikiem jest Pana Boga. Nie znając drogi, czyż będziecie radzili się ślepego lub szalonego? Czyż nie bylibyście sobie sami winni, gdybyście pobłądzili? Gdy ślepy ślepego prowadzi, obaj wpadną w dół. Mądrość tego świata zowie dobre złem, a złe dobrem: ta mądrość jest głupstwem wobec Pana Boga.

 

Pismo św. upomina: „Nie naradzaj się z człowiekiem grzesznym około świątobliwości ,
a z niesprawiedliwym około sprawiedliwości . “ Byłoby to tak samo, co pytać się żołnierza znikczemniałego, jak się bronić wśród bitwy; co pytać się kupca, za jaką cenę masz mu sprzedać swój towar; lub pytać leniwego robotnika, jak długo i z jakim natężeniem sił pracować.
Ludzi bogobojnych się trzymać, radzić się tych, którzy dbają o przykazania Boskie. W sprawach zbawienia radź się tedy człowieka bojącego się Boga. Taki widzi i dalej i szerzej, dziesięciu stróżów na wieży. A nade wszystko Boga proś, by ci dał ducha rady i umiejętności i pobłogosławił zamysłom twoim. Tak upomina Mędrzec Pański. Tymczasem ludzie zupełnie przeciwnie sobie poczynają. Pytają się zazwyczaj o radę takich, którzyby im radzili według ich życzenia i pragnienia; poradzą im, ale na szkodę ich duszy.

 

Psalmista Pański mówi: „ Błogosławiony mąż , który nie idzie za radą niezbożnyeh i  nie mieszka w gromadzie grzeszników , lecz pod oba sobie w zakonie boskim i prawa jego we dnie i w nocy sobie rozważa . “ Oto macie, gdzie szukać rady, i u Pana Boga i we własnym sumieniu.
Bądźcie dalekimi od dawania jakiejkolwiek złej rady! Wątpiąc, czy rada byłaby pożyteczna, dobra, przyznaj się otwarcie, że nie wiesz, jakby najlepiej doradzić. Wskaż innego, znającego się lepiej na rzeczy. We wszystkiem zaś szukajcie rady u Pana Boga, w sumieniu własnym.

Radźcie się śmierci, radźcie się sądu Boskiego i wieczności. To znaczy: Pytaj się każdy samego siebie, czybys to a to co zamyślasz uczynić lub nieuczynić, uczynił lub nie uczynił na łożu śmiertelnym, wobec trybunału Boskiego?

Godzina śmierci, sąd Boży, wieczność: oto tych się radząc, nigdy nie będziecie żałowali, żeście ich rady słuchali.

 


Nauki katechizmowe o prawdach wiary i obyczajów katolickiego Kościoła. Według średniego Katechizmu Deharba. Tom III.  Wydał Ks. J. Stagraczyński. Poznań. Nakładem Księgarni Katolickiej. 1886,  str. 44 – 49.

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “Grzechy cudze cz.I – Radzić do grzechu

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: